Alexander Svanur er nýjasti viðmælandi hlaðvarpsins Það er von. Hann byrjaði að fikta við neyslu kannabisefna í 10. bekk og segir okkur frá sinni sögu. Alexander hefur verið án hugbreytandi efna í fjóra og hálfan mánuð núna og segir sjálfur að þrátt fyrir stuttan edrú tíma hafi hann lært margt, bæði um sjálfan sig og sjúkdóminn. Í uppvextinum var heimilið þjakað af sorg og erfiðum tilfinningum eftir að bróðir Alexanders lést og faðir þeirra lenti í alvarlegu umferðarslysi þar sem ökumaður undir áhrifum lyfja keyrði hann niður, þar sem hann var á mótorhjóli. 

Sjá einnig: „Sorglegt að vera að monta sig af neyslu“

Alexander var í grunnskóla settur á ritalin en vildi ekki taka lyfið svo hann losaði sig við það til sprautufíklanna niðri á Granda, eins og hann orðar það. 17 ára gamall var hann kominn í viðskipti við hættulega einstaklinga og segist hafa orðið hræddur og bakkað. „Ég fór að vinna á bensínstöð og borgaði skuldirnar mínar. Mér hefur aldrei tekist að selja fíkniefni í hagnaði.“ Neyslan hætti ekki og spann Alexander stóran lygavef til þess að fela neysluna fyrir kærustunni og foreldrum sínum. Eftir að tíu ára sambandi Alexanders og þáverandi kærustu hans lauk tók við gott tímabil í hans lífi, þar til neyslan tók öll völd á ný. 

„Ég var í einhverri maníu, misnotaði lyfin mín og tók sterk fíkniefni til að keyra mig áfram. Það sem mér finnst verst er hvað mín hegðun hafði áhrif á marga, fjölskylduna mína, vini og vinnuumhverfi, maður dreifði bara skít allsstaðar.“ Einn daginn, á niðurtúr, spurði pabbi hans hvað væri að og Alexander sagði satt, honum leið nógu illa til þess. Á þessum tímapunkti hófst meðferðarsaga, hent út, flutningar milli íbúða, tímabil sem einkennist af miklu ofbeldi og neyslan orðin að volæði.

Sjá einnig: Var ofbeldisfullur eiturlyfjasali og rak vændishús

„Þarna var ég löngu orðinn maðurinn sem ég ætlaði aldrei að verða.” Síðasta fall Alexanders endaði illa og upplifði hann örvæntingu drukknandi manns sem var tilbúinn að gera hvað sem er til að ná bata. Alexander talar um fyrirgefningu og tilfinningar og hvernig meðferð í Svíþjóð hefur hjálpað honum að líða betur í eigin skinni. Það sem stendur upp úr á þessum tíma sem hann hefur verið edrú er að Alexander finnur að honum getur liðið vel edrú, það er allt í lagi að vera alkóhólisti og honum má líða vel. Það er ómetanlegt að fá að vera til staðar og fá traust. „Ég er ótrúlega þakklátur fyrir það í dag hvað foreldrar mínir voru erfiðir við mig þegar ég var að reyna að vera í neyslu.“

Við mælum með að hlusta á sögu þessa unga manns sem hefur lifað tímana tvenna og á magnaða sögu en hefur náð að snúa við blaðinu.


SHARE