Baldur Freyr Einarsson er í bata frá fíknisjúkdómi og hefur verið í 14 ár. Hann er einnig aðstandandi og ólst upp við mikið ofbeldi og erfiðar aðstæður.

„Ég var búinn að lenda í öllum tegundum ofbeldis fyrir 10 ára aldur“ segir Baldur þegar hann talar um æskuárin í Keflavík. „Eina sem var nóg af var sársauki“.

Þegar Baldur fór að nota hugbreytandi efni, af einhverri alvöru um fermingaraldur, varð hann háður því strax að finna flóttann frá kvíðanum og vanlíðaninni. Uppvöxturinn var óhefðbundinn, vægast sagt og bjó Baldur einn þegar hann var á síðasta ári í grunnskóla og stundaði námið því ekki heldur jókst neyslan.

„Þegar ég var lítill lék ég mér með hvítt efni í poka, ég ætlaði að verða eiturlyfjasali þegar ég yrði stór“.

Hans fyrirmyndir voru á þennan hátt og fetaði hann sama veg frá unga aldri, stela, afbrot, fíkniefni og mikið ofbeldi. 

Fyrsta innlögn Baldurs á Vog var einungis til að sleppa við að fara á geðdeild eftir eina af mörgum sjálfsvígstilraun. „Mér leið eins og algjörum lúser, ég gat ekki einu sinni kálað mér.

„Ég tók meðvitaða ákvörðun inni á Vogi að fara í sprautuneyslu, ég gerði það og beitti hrottalegu ofbeldi á sama tíma, við vorum bæði hættulegir sjálfum okkur og öðrum“. Ofbeldið var réttlætt oft á tíðum hjá Baldri og hans hópi, þeir beittu fólk ekki ofbeldi nema það ætti það skilið, samkvæmt þeirra bókum.

Baldur, ásamt félaga sínum, urðu ungum manni að bana í miðbænum. „Ég grét bara, maður hefði kannski gengið svona langt í ofbeldi ef hann hefði gert eitthvað en ekki í einhverjum slagsmálum niðri í bæ“.

Baldur talar um hvernig fólk í virkri neyslu réttlætir fyrir sér neysluna. „Ég vildi vera í skólanum, þá fékk ég bara 4000 krónur á viku, þá þarf maður auðvitað að redda sér pening. Ég fór þá strax að flytja inn kókaín á Hraunið.“

Baldur hefur í seinni tíð, eftir að hafa verið ofbeldisfullur eiturlyfjasali, rekið vændishús og setið inni m.a. fyrir að verða manni að bana, tileinkað líf sitt því að aðstoða aðra við að ná bata með aðstoð guðs. 

Líf Baldurs, eftir að hann varð edrú, hefur ekki verið dans á rósum. Hann hefur gengið í gegnum mörg erfið áföll, sem hann segir okkur frá, en komist í gegnum þau án þess að flýja í hugbreytandi efni.

Hann talar um mátt fyrirgefningar og hvernig hann hefur bæði notað hana fyrir sig og veitt öðrum.

Við mælum með að hlusta á þessa stóru sögu þessa  manns sem hefur margt að gefa og á sögu sem enginn vill missa af.

SHARE