Þessa dagana er dóttir mín að byrja í fimleikum og í fyrsta tímanum þá mundi ég eftir atviki sem átti sér stað þegar ég var á Bolungarvík þegar ég var svona 13 ára.

Við vorum á íþróttamóti og ég var að koma í fyrsta skipti til Bolungarvíkur og að deyja úr feimni, því ég var mjög feimin og bældur krakki. Kannski vegna þess að ég var alin upp í fámennri sveit og ekki vön mikið af fólki.

En allavega þá var ég um kvöldið að rölta um svæðið og kom svo í einhvern sal þar sem ég sá þessa risastóru bláu dýnu. Ég leit í kringum mig og ákvað að taka tilhlaup og kasta mér á dýnuna.

Þetta var ekki góð hugmynd, því stóra dýnan var bara alls ekki dýna, heldur yfirbreiðsla á einhverjum húsgögnum og æfingatækjum. Ég held að ég hafi næstum því brotið einhver bein og ég held að egóið mitt hafi laskast álíka mikið.

Seinheppna ég…..

SHARE