Í þessum þætti Fullorðins talaði ég við mæðgurnar Guðrúnu Katrínu og Maríu Margréti, en sonur Guðrúnar lést 19 ára gamall vegna fíkniefnaneyslu. Hann hét Magnús Andri Sæmundsson.
Fjölskyldan bjó á Akranesi og Magnús kláraði grunnskólann þar og stundaði parkour lengi og seinna æfði hann box. Honum gekk vel í skóla og sagði Guðrún að þau pabbi hans hafi haldið að hann yrði eitthvað stórkostlegt þegar hann yrði fullorðinn, að hinum börnum sínum ólöstuðum.
Magnús var ekki með neinar greiningar en hann var uppátækjasamur og Guðrún segir að hann hafi verið vel staddur félagslega. En svo breyttist eitthvað þegar Magnús var í 10. bekk.
„Ég var alltaf með aðgang að símanum hans og það var eitthvað sem fékk mig til að kíkja í símann hans á meðan hann var sofandi og þá sá ég myndir af grasi og einhverjum eiturlyfjum. En mér datt ekki til hugar að hann væri að nota eitthvað. En hann fór svo að tala rosalega mikið um kannabis og hvað það væri frábært og gott fyrir alla. Þetta væri löglegt á svo mörgum stöðum og eitthvað,“ sagði Guðrún.
Það var ekki fyrr en rétt eftir fjölskyldan flutti í bæinn, árið 2019 að þau fóru að taka eftir því að Magnús breyttist:
„Hann var farinn vera svo rólegur, svaf mikið og allskonar svona. Þá var þetta farið að þróast út í annað en hann var farinn að setja „spice“ í veipið sitt. Það er slævandi og er ekki mælanlegt í venjulegum fíkniefnaprófum,“ sagði Guðrún en bætti því við að faðir Magnúsar, Sæmundur, hafi fundið stað í Keflavík sem seldi próf sem hægt væri að nota til að greina „spice“. Hann fór og keypti svoleiðis próf og komust þau þá að því að Magnús var að nota það. Þá fór hann í sína fyrstu meðferð, rétt fyrir 18 ára aldur.
„Í heildina fór hann 4 sinnum á Vog. Hann fór einu sinni á Vík í 2 vikur og svo leitaði hann á fíknigeðdeild,“ sagði Guðrún. „Ég var smeyk við að senda hann á Vog því ég hélt að hann myndi komast í tæri við önnur börn sem væru lengra komin, en maður áttaði sig ekki alveg á því að hann var bara kominn svolítið langt og var ekkert rosalega góður félagsskapur,“ sagði Guðrún. Magnús átti í kjölfarið góðan mánuð og hann kynntist nýjum krökkum.
Magnús fór í framhaldsskóla, tók bílpróf og var í vinnu og sá alveg um sig sjálfur. Hann var bóngóður og gerði allt fyrir alla, en það dugði því miður ekki til. Guðrún leitaði til SÁÁ og það eina sem var í boði fyrir þau var að fara í ráðgjafaviðtal með Magnús með sér og það var ekki séns að fá hann með í það.
Guðrún talaði við manneskju í Hlaðgerðarkoti og þar var henni sagt að það væri að minnsta kosti 7 mánaða bið eftir plássi.
Rétt áður en Magnús lést var hann inni á fíknigeðdeild og Guðrún heimsótti hann daglega og einn daginn hringdi hann í mömmu sína og sagði henni að það væri verið að vísa honum af geðdeild því hann var „ekki nógu geðveikur“. Hann var látinn tveimur vikum síðar.
Hér fyrir neðan er þátturinn í fullri lengd en og hægt er að hlusta og horfa á hann hér að neðan, eða á Spotify og öðrum hlaðvarpsveitum.
Kidda Svarfdal er ritstjóri og eigandi Hún.is en hún er frá Djúpavík á Ströndum. Hún fór á bát og snjósleða í skólann þegar hún var lítil og var í heimavist í Finnbogastaðaskóla. Hún hefur haft gaman að krossgátum og íslensku frá unga aldri og hefur skrifað ljóð, sögur, pistla og fleira. Ásamt því að skrifa á Hún.is er Kidda, ásamt fjölskyldu sinni, mikið í Djúpavík þar sem fjölskyldan er með ferðaþjónustu.
