10 algeng mistök við uppeldi barna

Að vera foreldri er stærsta verkefni sem við fáum í lífinu. Það er krefjandi en gefandi og stundum vitum við ekki hvað er besta uppeldisaðferðin. Það, að ala upp hamingjusamt, heilbrigt og vel upp alið barn er samt kannski ekki eins og „geimvísindi“.

Við gerum öll mistök sem foreldrar, en það er aldrei of seint að bæta fyrir mistök og gera betur. Hér eru nokkur algeng uppeldismistök sem Yourtango tók saman og hvað getur verið betra að gera.

1. Að vera ekki viss um uppeldisaðferðir

Að vera ekki viss um hvernig þú og maki þinn viljið ala börnin ykkar upp er ekki gott fyrir ykkur. Það er mikilvægt að kynnast mynstrum barnsins þegar það hefur þróað með sér sínar eigin venjur og persónuleika, það er ekki hægt að gera það áður en barnið fæðist.

Það er mikilvægt að lesa sér til og samræma uppeldisaðferðir.

2. Leyfir barninu ekki að leika sér og kanna heiminn

Prófessorinn Peter Gray skrifaði bókina „Free to Learn“. Í henni segir hann að börn læri í gegnum leik. Þau læri að takast á við verkefni, gera mistök og geta jafnvel fengið nokkra marbletti á sama tíma. Foreldrar gera þau mistök að koma í veg fyrir að börnin þeirra meiðist og gera sér ekki grein fyrir að það kemur í veg fyrir að þau læri.

Þetta eru kannski þau mistök sem auðveldast er að leiðrétta. Ef við erum stöðugt að passa upp á þau, leiðbeina þeim og leiðrétta leiktímann þeirra, verða þau hrædd við að prófa nýja hluti og læra ekki hvernig þau eiga sjálf að leiðrétta sig og róa sig niður sjálf.

3. Að bregðast við í stað þess að leiðrétta

Þú leyfir barninu þínu að hlaupa um húsið án fata heima fyrir, því það er nýjasta aðferðin við að venja barnið á kopp, en þegar það rífur sig úr buxunum í matvöruversluninni vegna þess að það þarf að nota klósettið, þá verður þú vandræðaleg/ur og skammar barnið svo að aðrir haldi ekki að þú sért slæmt foreldri.

Það sendir misvísandi skilaboð og mun aðeins setja ykkur bæði í uppnám. Betri hugmynd væri að spyrja barnið þitt: „Þarftu að fara á klósettið?“ og fylgja því eftir og minnir barnið á að nota orðin sín næst. Allir foreldrar munu skilja hvað er að gerast og ef þeir gera það ekki, hverjum er ekki sama?

4. Kennir barninu um viðbrögðin þín

„Af hverju ertu að láta mig skamma þig. Við vorum að eiga góðan dag þangað til þú eyðilagðir það!“ Svona orð kenna barninu þínu að kenna öðrum um gjörðir þeirra, sérstaklega ef þau eru bara að bregðast við þér.

Er tveggja ára gamalt barn ábyrgt fyrir því að þú sért að skamma það/hækka róminn? Geta mistök eyðilagt allan daginn fyrir þér? Frekar ættirðu að taka ábyrgð á ákvörðunum og velja orðin þín af kostgæfni og segja frekar: „Ég er að skamma þig því ég er svo pirruð/aður.“ Svo skaltu gefa barninu tækifæri til að hjálpa til við að laga aðstæðurnar.

5. Ert með óraunhæfar og innantómar hótanir

Þú ert væntanlega ekki að fara að skilja barnið þitt eftir í verslunarmiðstöðinni eða að skilja það eftir eitt í bílnum svo þú skalt ekki einu sinni hóta því.

Þegar þú gerir þetta ertu að kenna börnunum þínum að nota hótanir til að fá sínu framgengt og þú ert að segja þeim að þau geti ekki treyst þér til að segja sannleikann. Samkvæmt bókinni „PARENTING: Guide to Positive Discipline“, áttu ekki að hóta neinu sem þú getur ekki fylgt eftir. Ef þú hótar einhverju verður það að vera eitthvað sem þú getur fylgt eftir.

6. Það eru engar afleiðingar

Ef þú notar talningu sem verkfæri, vertu viss um að börnin þín viti hvað gerist þegar þú hefur talið: „Ég ætla að telja upp að þremur og þá átt þú að setjast niður.“

Þetta er annað sem er mjög auðvelt að leiðrétta án þess að þurfa að hafa mikið fyrir því. Vertu með góða áætlun og setja reglurnar fyrirfram og halda þig við þær: „Við verðum á leikvellinum til klukkan þrjú, svo fáum við okkur pizzu í hádegismat. Ef þú rífst við mig þegar kemur að því að fara af leikvellinum, þá verður engin pizza. Skilurðu?“ Þá er það einfaldlega spurning um að fylgja því eftir.

7. Þú endar beiðnir þínar eða skipanir á „Ok?“

Þetta er nokkuð einfalt. Ef „nei“ er ekki ásættanlegt svar, ekki spyrja hvort þau séu sátt við það. „Það er kominn tími til að við þurfum að fara. Þið getið leikið í tvær mínútur í viðbót,“ og látið þar við sitja. Ekki orð um það meir. Það sama á við um að segja „viltu“ þegar þú ert að fá barnið til að gera eitthvað. Til dæmis ættirðu ekki að segja: „Viltu koma að tannbursta núna?“ heldur ættirðu að segja „Nú skulum við koma að bursta tennurnar.“

Samkvæmt Claire Lerner, sérfræðingi í barnaþroska, eru börn þrautseig og klók í að fá það sem þau vilja, þó það kalli á viðbrögð frá foreldrum þeirra. En hún segir líka: „Þrátt fyrir að þessi börn vilji „toga í spottana“ á foreldrum sínum og fá viðbrögð, þá þurfa þau aðallega að þau skilji vonbrigði þeirra en hunsi ögrunina.“

8. Að segja barninu að eitthvað sé ekki þeim að kenna þó það sé þeim að kenna

Í dæmi eftir Jennifer S. Miller M.Ed úr bók hennar:„Confident Parents, Confident Kids“ útskýrði hún af hverju þetta séu mistök í uppeldi. Dæmi: Ef Suzy ýtir Billy af rennibrautinni og Billy byrjar að gráta og segir að honum líki ekki lengur við Suzy, þá er það ekki að hjálpa Suzy, né að virða tilfinningar Billys að hugga Suzy með því að segja henni að það sé ekki hennar sök.

Suzy þarf að vita að gjörðir hennar hafa áhrif á fólkið í kringum hana og stundum tökum við slæmar ákvarðanir. Það besta sem hægt er að gera er að tala við Suzy: „Billy er særður og leiður núna. Hvað viltu gera til að bæta fyrir þetta?“ Hún svarar kannski ekki með því að ganga til hans og biðjast afsökunar strax, eða hún gæti beðið hann að koma að leika aftur. Láttu afsökunarbeiðnina vera hennar eigin, en láttu hana vita að hún er að gera rétt.

9. Lætur barnið knúsa „ókunnuga“ 

Við kennum börnum okkar að tala ekki við ókunnuga, en þegar við erum að hitta fjölskyldu eða vini sem börnin okkar þekkja ekki þá erum við stundum að láta börnin okkar knúsa „Júlíu frænku“. Það er ekki gott að láta barnið þitt knúsa fólk sem það þekkir ekki eða vill ekki fara til. Að hlífa tilfinningum fjarskylds ættingja með því að „neyða“ börnin okkar í óþægilegar aðstæður er ekki góð hugmynd. Það er mótsagnakennt og ruglingslegt. Kennið barninu í staðinn að tjá mörk sín og leyfið barninu að halda fjarlægð sem því líður vel með.

10. Berð börnin þín saman við önnur börn

Ekki bera börnin þín saman við önnur börn, sérstaklega fyrir framan þín börn. Ekki gagnrýna aðra foreldra heldur fyrir framan börnin þín. Það er ekki gott fordæmi.


Sjá einnig:

SHARE